Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 3e klas van het Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
donderdag 28 juni 2012
Vergiffenis onverdiend
Ik vind dat Simon Wiesenthal de juiste keuze heeft gemaakt. Door vergiffenis te vragen aan een willekeurige Jood kan je ook al zien dat de SS’er geen vergiffenis verdient.
woensdag 27 juni 2012
De kamer uitgelopen
Ik vind dat Simon Wiesenthal zeker het juiste heeft gedaan. Zelfs al is het een laatste wens voor de dood, had hij de SS´er sowieso nooit kunnen vergeven omdat Wiesenthal helemaal niet bij de moord betrokken is.
Goed verzorgd
Ik had hem zonder na te denken vergeven, uit medelijden. Als
ik er langer over na zou denken zou ik het niet doen.
Logisch
Ik vond het verhaal van de zonnebloem een erg ontroerend verhaal. De vraag die het opriep is denk ik een vraag die niet te beantwoorden is.
dinsdag 26 juni 2012
Weglopen
Ik vind het oprecht dat Wiesenthal weggelopen is, hij heeft daar volgens mij namelijk alle reden voor. De SS’er heeft veel doden van zijn naasten op z’n geweten en hij vraagt hem om hem te vergeven zonder dat Wiesenthal die mensen ooit heeft gekend.
Spugen in zijn gezicht
Als ik onderdrukt zou worden door iemand die denkt dat ik een mindere soort ben dan hij, dan zou ik standaard haat hebben aan die personen. Je moet namelijk niet zo over iemand anders denken, want dan ben je gewoon dom bezig.
Respect voor alle meningen
Ik vind dat de Joodse man goed heeft gehandeld. Dat komt, omdat ik vind dat het terecht is dat hij wegloopt bij de Duitse soldaat.
Een oprechte vraag
Ons werd gevraagd onze mening te geven over een verhaal dat de docent ons voordroeg. Ik heb het er met meerdere mensen over gehad en ik ben toch wel tot de conclusie gekomen dat vergeven iets heel moois en goeds is.
maandag 25 juni 2012
Een willekeurige Jood...
Als ik Simon Wiesenthal was en daar stond zou ik die SS’er ook niet vergeven hebben en ook de kamer uit zijn gelopen. Die SS’er kan niet na alles wat hij gedaan heeft zo maar aan een willekeurige Jood gaan vragen om al zijn zonden te vergeven.
Vergeving is meer dan een goed gevoel
Ik snap waarom Wiesenthal het niet over zijn hart kon krijgen om deze man te vergeven, hij had ook helemaal niet het recht om hem te vergeven aangezien hij de familie die is neergeschoten helemaal niet kent. Het is zelfs erg racistisch dat de stervende soldaat vindt dat hij aan elke willekeurige Jood vergeving zou kunnen vragen voor zijn afschuwelijke daden.
Vergeven is niet niets
Als ik Simon Wiesenthal was, had ik precies hetzelfde gedaan. Het verhaal van de SS’er was heftig, maar de dingen die Simon had meegemaakt zeker ook.
De priester had hetzelfde gedaan
Ik vind het raar dat de Duitse soldaat zo makkelijk vergeven dacht te kunnen worden. Hij had in de oorlog verschillende Joden gedood, en daarvoor moet hij gestraft worden.
Niet in zijn recht
De Duitse soldaat vroeg vergeving voor al zijn daden aan Simon Wiesenthal. Ik vind echter dat niet in zijn recht stond om de soldaat vergeving te schenken.
Vergeven heeft veel waarde
Vergeving, dat is wat de Duitse soldaat Simon Wiesenthal vroeg. De SS’er lag op zijn sterfbed en had spijt van de daden die hij had gepleegd, en wilde toch vredig sterven.
Sprakeloos
Naar mijn mening is de reactie van Simon Wiesenthal volkomen begrijpelijk en normaal. Op dat moment was hij waarschijnlijk letterlijk sprakeloos, dus is het logisch dat hij niets zegt.
Uit eigenbelang
Als ik Wiesenthal was, had ik denk ik de Nazi wel vergeven. Niet omdat ik zijn laatste wens zou willen vervullen, maar puur uit eigenbelang, zoals de Nazi ook uit puur eigenbelang Wiesenthal om vergeving vroeg.
Te gemakkelijk
Ik vind het begrijpelijk wat hij heeft gedaan, volgens zijn geloof kan je hem niet vergeven en die Duitser voelde zich nog steeds beter dan de Joden. Hij had echter kunnen zeggen waarom hij hem niet kan vergeven.
Een goed besluit
Wat mij betreft heeft Simon Wiesenthal een goed besluit genomen. Je kan zeggen dat de stervende soldaat van de SS wel degelijk oprecht spijt toonde, maar wat dan nog?
The Easy Way
Ik vind dat Wiesenthal goed heeft gehandeld toen hij vergeving weigerde aan de doodzieke SS’er. Er zijn drie redenen waarom ik dit gerechtvaardigd vindt.
Vergeven voor jezelf
Zou ik in de rol van Simon Wiesenthal de SS’er hebben vergeven? Dit is een lastig vraagstuk, het valt namelijk van twee kanten te bekijken.
zaterdag 23 juni 2012
Eén en dezelfde persoon?
Wat zou ik doen, als een stervende mij vergeving vraagt? Het is een moeilijke kwestie, want je weet niet wat je precies gaat doen totdat het moment daar is.
Als ik Wiesenthal was
Naar mijn mening is de beste manier om te beschrijven wat ik zou doen als ik Wiesenthal was door het u/jullie het cruciale moment te laten herbeleven.
Toen kwam het cruciale moment:
Toen kwam het cruciale moment:
maandag 18 juni 2012
Oneerlijk
Ik vind het terecht dat Simon Wiesenthal de kamer is uitgelopen. Ik had denk ik hetzelfde gedaan puur omdat ik niet vind dat ik het recht heb om iemand te vergeven voor gruwelijke daden waar hij zelf niks mee te maken had.
Abonneren op:
Posts (Atom)