Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 3e klas van het Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
maandag 25 juni 2012
Vergeven is niet niets
Als ik Simon Wiesenthal was, had ik precies hetzelfde gedaan. Het verhaal van de SS’er was heftig, maar de dingen die Simon had meegemaakt zeker ook.Ook lijkt het me raar als Simon iemand moet vergeven om een daad waar hij zelf helemaal niets mee te maken had. Want dat Simon nou hetzelfde geloof heeft als de Jood die de SS’er had gedood, wil niet zeggen dat hij de SS’er kan vergeven voor het vermoorden van iemand van hetzelfde geloof. Het was een ander verhaal geweest als Simon het slachtoffer was van iets wat deze SS’er had gedaan. Dan was het logisch geweest dat de SS’er hem om vergeving vroeg. Wel denk ik dat dit een moment is wat Simon nog lang bij zich zal dragen, maar uiteindelijk is de SS’er wel in rust gestorven. Het zou kunnen dat Simon hier later spijt van krijgt en misschien had hij de SS’er kunnen vertellen waarom hij hem niet wilde vergeven. Ik denk dat dit beter was geweest voor Simon en de SS’er. Naar mijn mening was de kamer uitlopen een goede beslissing. Vergeven is uiteindelijk toch niet zomaar iets?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten