Dan is het nog steeds niet aan Simon Wiesenthal om die soldaat te vergeven voor al zijn verschrikkelijke daden. Wiesenthal staat volledig buiten de acties van de soldaat en mág niet eens de vergeving schenken. Naar mijn mening mag de stervende SS'er allang blij zijn dat Wiesenthal überhaupt naar zijn verhaal luisterde en niet al meteen wegliep toen de soldaat vertelde over zijn daden aan het oostfront en zijn inbrengst in de uitroeiing van de Joden.
De stervende soldaat heeft iets verschrikkelijks gedaan in zijn leven en dat kan niet zomaar worden kwijtgescholden. Helemaal niet door een buitenstaander. Het is goed dat hij enig berouw toont en mag blij zijn dat hij zijn verhaal heeft mogen doen bij een Jood.
Natuurlijk zal er op de vraag 'Wat zou Simon Wiesenthal moeten hebben gedaan?' nooit één correct antwoord zijn, en dat zien we ook aan de vele discussies over dit onderwerp. Toch denk ik, vooral omdat Wiesenthal niks met de daden van de soldaat te maken had, dat Simon Wiesenthal een prima besluit heeft genomen door weg te lopen en geen vergiffenis te schenken.
De stervende soldaat heeft iets verschrikkelijks gedaan in zijn leven en dat kan niet zomaar worden kwijtgescholden. Helemaal niet door een buitenstaander. Het is goed dat hij enig berouw toont en mag blij zijn dat hij zijn verhaal heeft mogen doen bij een Jood.
Natuurlijk zal er op de vraag 'Wat zou Simon Wiesenthal moeten hebben gedaan?' nooit één correct antwoord zijn, en dat zien we ook aan de vele discussies over dit onderwerp. Toch denk ik, vooral omdat Wiesenthal niks met de daden van de soldaat te maken had, dat Simon Wiesenthal een prima besluit heeft genomen door weg te lopen en geen vergiffenis te schenken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten