Vergeving, dat is wat de Duitse soldaat Simon Wiesenthal vroeg. De SS’er lag op zijn sterfbed en had spijt van de daden die hij had gepleegd, en wilde toch vredig sterven.Dus hij wilde vergiffenis vragen aan ‘een’ Jood. Deze SS’er had verschrikkelijke dingen gedaan, hij wenste dat hij dit niet allemaal had gedaan en vroeg om vergiffenis. Maar verdiende hij die?
Ten eerste zou hij vergiffenis moeten vragen aan het Joodse gezinnetje dat hij had vermoord en niet zomaar een Jood. Hier beledigt deze SS’er al de Joden over het algemeen, omdat hij ze allemaal over één kam scheert. In dit geval is het Joodse gezinnetje al dood, dus kan hij niet meer vergeven worden. Dat vind ik terecht, omdat deze vermoorde mensen ook niet meer terug gehaald kunnen worden, dus mag de moordenaar ook niet vergeven worden. Het valt niet meer terug te draaien.
Maar als ik Simon was, was ik ook niet weggelopen uit de kamer. Nu heeft hij de SS’er achtergelaten op zijn sterfbed met allemaal vraagtekens in zijn hoofd. Simon had hem niet hoeven vergeven, maar hij had op z’n minst met de soldaat over zijn daden kunnen praten en over zijn eigen mening daarover. Nu zal de SS’er ook niet in vrede gestorven zijn met al die vragen die door zijn hoofd gingen.
Vergeven heeft veel waarde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten