Blijven staan

Onze klas heeft het verhaal van Simon Wiesenthal aangehoord. In het geval dat ik in de schoenen zou staan van Wiesenthal, zou ik bijna exact hetzelfde hebben gedaan. Als verschil zou ik dan blijven staan bij de rand van zijn bed, totdat de Duitser misschien zou begrijpen waarom ik hem niet kon vergeven.Als dit niet gebeurd zou zijn, zou ik elke keer als er weer gewerkt moest worden bij deze Duitser langs komen en voor een paar minuten bij zijn bed staan. Als ik kon zien aan hem dat hij het begreep, zou ik zoals Wiesenthal aan de leiders vragen of ik overgeplaatst zou kunnen worden. Waarom ik dit zou doen, is omdat ik dan het gevoel zou hebben dat ik deze SS’er misschien met begrip het graf in gelaten had.