De SS’er zijn gruwelijke daden vergeven. Het klinkt zo simpel en de meesten zullen denken; waarom niet?Maar als je jezelf inleeft in de situatie van Wiesenthal en er goed over na gaat denken is het vergeven niet meer zo simpel. Of je de SS’er de gevraagde vergeving voor zijn daden moet geven wordt een waar dilemma. Ik heb verschillende meningen over deze situatie.
Ten eerste vind ik niet dat Wiesenthal het recht had om de man te vergeven. Naar mijn mening mag je alleen iemand vergeven, wanneer diegene jou iets heeft aangedaan. In het geval van de stervende SS’er had hij vergeving bij de familie van het, door hem vermoorde, Joodse gezinnetje kunnen vragen, en niet aan een willekeurige man omdat deze ook Joods is. Zo ga je ook niet de etui van een klasgenoot afpakken en vervolgens vergeving vragen bij zijn vriend.
Afgezien van mijn bovenstaande beschrijving snap ik ook waarom Simon Wiesenthal de man zijn daden niet kan of wil weergeven. Dit heeft te maken met het feit dat hij zelf is opgesloten in een kamp en elke dag wordt geconfronteerd met afschuwelijke daden tegen de Joden. Het is dan natuurlijk heel moeilijk voor hem om het de SS’er te vergeven terwijl hij zelf ook elke moment van de dag zomaar gedood kan worden door de Duitsers.
Maar ondanks het feit dat Wiesenthal het recht niet had om de SS’er te vergeven en omdat hij dit niet wilde omdat hij zelf elke dag nog wordt geconfronteerd met gruwel daden tegen de Joden, vind ik niet dat Wiesenthal zonder iets te zeggen zomaar weg moest lopen. Hij hoefde de man zijn daden niet te vergeven maar moest hem wel op zijn minst vertellen waarom hij dit niet deed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten