Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 3e klas van het Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
donderdag 24 mei 2012
Vergeven en vergeten
Als ik in Simon Wiesenthal’s schoenen had gestaan, had ik de SS’er waarschijnlijk niet vergeven. De impact van het verhaal van de SS’er was groot. Maar de impact van de momenten die Simon meemaakte, waren nog groter. Vergeven is makkelijker gezegd dan gedaan en Simon heeft in de stilte na het verhaal van de SS’er goed kunnen nadenken of vergeven het beste was of niet. De SS’er is doodgegaan, en zal niks meer voelen van de vergiffenis die hij heeft gekregen of niet. Simon zal deze gebeurtenis echter altijd blijven herinneren. En daarom heeft hij goed gehandeld. Zonder bekend te zijn met de achtergrond van de SS’er en geen idee hebbend van zijn karakter, na alleen een zielig verhaal te hebben gehoord, heeft Simon geen idee ervan gehad wat voor een man dit was. Om hem dan zomaar te kunnen vergeven voor iets waar hij niet eens slachtoffer was is een veel te moeilijke opgave. Wel had Simon kunnen vertellen waarom hij de man niet wilde vergeven. Dit had de SS’er misschien meer rust kunnen geven en dan zou hij misschien in meer rust kunnen sterven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten