Ik vind dat Simon Wiesenthal het goed heeft gedaan door de SS'er niet te vergeven. Dat zou ik ook niet hebben gedaan als ik in zijn schoenen had gestaan. Wiesenthal had in mijn ogen ook het recht niet om de SS'er te vergeven. Dat zou alleen een van de slachtoffers hebben kunnen doen. Ik had het op een andere manier aangepakt. Namelijk: als ik naar die SS'er zou worden geroepen, had ik hem eerst aangehoord en daarna was ik niet meteen, zonder iets te zeggen, weggelopen. Nee, ik had hem uitgelegd waarom ik niet in de positie was om hem te vergeven. Daarna zou ik weglopen en ook vragen aan de leiding of ik alsjeblieft ergens anders kon werken. Dit zou ik doen als de SS'er de keus had gehad tussen een baan als Jodenbeul of een andere baan. Als zou blijken dat de SS'er gedwongen was tot deze functie en zelf geen keus hierin had gehad was het een ander verhaal geweest. Dan was ik, ook al was ik hierin niet de aangewezen persoon geweest eerder geneigd geweest de SS'er vergeving te schenken.
Maar uiteindelijk zal ik nooit weten wat ik in die situatie had gedaan en ben ik ook blij dat ik dergelijke keuze niet heb hoeven maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten