Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 3e klas van het Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
zondag 20 mei 2012
Moraal van vergeven
Vergeven is een woord wat je serieus kan nemen of niet. Als ik in Simon Wiesenthal’s schoenen zou staan had ik de SS’er waarschijnlijk niet vergeven.Omdat ik de betekenis van vergeven iets vind waar je grote waarde aan kan hechten. Als Wiesenthal de SS’er had vergeven was hij waarschijnlijk gestorven zonder enige spijt van zijn daden. Aan de andere kant had Wiesenthal hem kunnen vergeven terwijl hij het niet echt meende, alleen maar om de man in gemoedsrust te laten sterven. Dan heeft vergeving geen betekenis, en je zou denken dat het niet vaak gebeurd maar ik geloof dat meer dan de helft van de vergiffenissen niet uit het hart komt. Want als Wiesenthal de SS’er had vergeven, betekende dat dan dat hij alle SS’ers kon vergeven? En dus ook de mensen die hem ieder moment van zijn leven konden beroven, zomaar had kunnen vergeven? Buiten het feit dat ik vind dat Wiesenthal niet voor het Joodse gezinnetje kon spreken, vind ik het moraal van vergeven hier niet op zijn plek. Het is raar om een moordenaar van een gezin te vergeven, als jij het zelf ook had kunnen zijn. Dan zou niemand diegene vergeven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten