Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 3e klas van het Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
dinsdag 8 mei 2012
Het is gewoon verschrikkelijk
Ik heb het hele verhaal gehoord, en mijn mening staat vast. Er is in mijn ogen geen sprake over mogelijk dat Simon Wiesenthal de stervende SS’er had moeten vergeven. Zelfs al was hij stervende, en zo erg pijn aan het lijden.In het Joodse geloof mogen mensen alleen datgene vergeven wat hun is aangedaan, en Simon was niet het gezin wat was neergeschoten door die SS’er. Dus begrijpelijk dat Simon en zijn Joodse makker van mening waren dat hij het niet moest doen. Maar op meerdere fronten zou het naar mijn mening niet correct zijn. Die SS’er kon niet voor niets SS’er zijn geweest, hij was vast iemand die zijn leven al in de idealen van Hitler geloofde, en alle kans had om op te houden met dat gedoe. Als hij waarlijk niet goed vond wat er gebeurde, zou hij überhaupt niet meegedaan moeten hebben aan het in de brand steken van die Joden. Ook de arrogantie dat hij verwacht dat de vergeving van een compleet willekeurig persoon die toevallig hetzelfde geloof heeft als het gezin, zijn schuldgevoel zou weghalen. Dat bewijst alweer hoe raar, en slecht de Duitsers dachten over Joden, het is gewoon verschrikkelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten