Toen ik er beter over nadacht

Mijn eerste intuïtie was om de SS’er te vergeven. De man had spijt, en hij stopte zelfs met rennen door zijn schuldgevoel, waardoor hij zwaargewond werd. Als iemand zo’n spijt heeft lijkt hij mij niet een door en door slecht mens en zal je hem zijn laatste wens in vervulling moeten laten gaan.

Maar toen ik er later beter over nadacht denk ik toch dat Simon Wiesenthal het juiste heeft gedaan. Hij was niet in de positie om de SS’er te vergeven, want dat zou alleen het Joodse gezin zijn. Maar volgens mij had de SS’er het niet alleen over het joodse gezin. Want dat is niets vergeleken met alle andere Joodse slachtoffers. Ik denk dat de SS’er aan Simon ook vergiffenis vroeg voor het ander leed dat de Joden is aangedaan, want anders zou hij toch niet vragen of er een Jood bij hem mocht komen? Dan had hij namelijk iedereen kunnen vragen om hem te vergeven voor de moorden. Dus misschien had Simon hem voor het Joodse leed wel voor kunnen vergeven. Alleen ik vind het terecht dat hij dat niet heeft gedaan. Hij wordt namelijk uit zijn barre omstandigheden, waar hij elke dag moet vechten om te overleven, gehaald om een hoge nazi daar even voor te vergeven. Dat is natuurlijk niet denkbaar. Het zou wel denkbaar zijn als de SS’er ook oprecht zijn berouw heeft laten blijken. Door iets tegen de omstandigheden te doen namelijk. En daar heeft hij de kans niet voor gehad, dus kon Simon ook niet weten of hij dat had gedaan. Dus zou het veel te vroeg zijn, als hij de man überhaupt al wilde vergeven, om dat te doen.

Anna