Een 'act'

Hoe kan Wiesenthal de SS’er vergeven? Het is alsof Jantje een koekje van Liesje steelt, en dan vraagt aan Pietje of hij hem kan vergeven. Pietje kan Jantje niet vergeven, want het is niet zijn koekje dat Jantje heeft gestolen. Maar wat Wiesenthal en de SS’er wel konden, was samen een soort ‘act’ opvoeren, waarbij ze doen alsof Wiesenthal daadwerkelijk de SS’er kan vergeven, en de SS’er rustig kan sterven. Beide partijen weten dat het niets meer dan een act is, schijn, een leugen, waarmee ze eigenlijk alleen zichzelf bedriegen. Deze ‘acts’ worden dagelijks opgevoerd. Je stapt uit de trein, loopt de ene kant uit, en realiseert je dat je de andere kant uit moet. Om deze vergissing te verbeteren, kijk je op je mobiel, doe je alsof ‘plotseling’ de andere kant uit moet, en gaat vervolgens de goede richting op. Dit doe je om jezelf een beter gevoel te geven. Doordat Wiesenthal de SS’er vergeeft, voelt de SS’er zich beter. En Wiesenthal hoeft zich niet slecht over de keuze te voelen, omdat het een ‘act’ was – een niet-verbaal afgesproken toneelstukje.