Terecht geen vergeving

Simon Wiesenthal stond voor een dilemma, een dilemma waar velen al eeuwenlang voor gestaan hebben. Moest hij de SS’er, de moordenaar van vele joden, vergeven of niet? Hij deed dat niet en ik denk dat hij hiermee de juiste keuze heeft gemaakt.Simon Wiesenthal is in dit geval namelijk niet de man die vergeving zou moeten schenken, de doden zonder stem zijn de enigen die de SS’er zouden kunnen vergeven. Zij zijn onrecht aangedaan door deze verschrikkelijke moordenaar en zij zijn de enigen die kunnen beslissen over vergeving. Sommige mensen zullen misschien zeggen: ‘Maar Simon Wiesenthal is toch ook onrecht aangedaan.’ Ja, dat is zo, maar hij zit nog steeds in gevangenschap en is nog niet in de positie om wie dan ook te vergeven. Hij is nog steeds onderwerp van wreedheid, verricht door de SS’ers, waar de stervende man in het ziekenhuis tot voor kort ook nog steeds vol overgave van uitmaakte. Het berouw van de SS’er komt niet voort uit bekommering om zijn slachtoffers, maar uit een gegronde angst voor de dood en het bijbehorende oordeel.